บทความ

แบบฝึกสรุปข้อมูลด้วยภาษาตนเอง พร้อมตัวอย่างก่อนและหลังแก้

สรุปด้วยภาษาตนเองต้องเข้าใจความหมายก่อน ไม่ใช่สลับคำบางคำแล้วคงโครงเดิม การนำแนวคิดหรือข้อมูลจากแหล่งจริงมาใช้ยังต้องอ้างอิงตามรูปแบบที่งานกำหนด

ใช้หน้านี้อย่างไร

คัดลอกช่องบันทึกด้านล่างลงสมุดหรือเอกสารของตนเอง กรอกข้อมูลจริงแทนตัวอย่าง และปรับตามงานที่ได้รับก่อนนำไปใช้ ตัวอย่างเป็นสถานการณ์สมมติ ไม่ใช่รายงานผลของโรงเรียนหรือแบบฟอร์มทางการ

แบบบันทึกเปล่า

ช่องบันทึก ข้อความ
ข้อความต้นทางสำหรับฝึก …………………………..
ใจความที่ต้องรักษา …………………………..
ร่างสรุป …………………………..
สิ่งที่ห้ามเติม …………………………..
ที่มาที่ต้องระบุ …………………………..

ตัวอย่างกรอกเพื่อดูวิธีคิด

ช่องบันทึก ข้อความ
ข้อความต้นทางสำหรับฝึก ตัวอย่างสมมติ: นักเรียน 20 คนตอบแบบสำรวจ 12 คนชอบอ่านก่อนเรียน 8 คนชอบหลังเรียน แบบสำรวจทำในห้องเดียว
ใจความที่ต้องรักษา กลุ่มนี้มีผู้เลือกก่อนเรียนมากกว่า และขอบเขตคือ 20 คนห้องเดียว
ร่างสรุป ในแบบสำรวจห้องนี้ ผู้ตอบส่วนใหญ่เลือกอ่านก่อนเรียน โดยมี 12 จาก 20 คน
สิ่งที่ห้ามเติม ห้ามสรุปว่านักเรียนทุกโรงเรียนชอบก่อนเรียน
ที่มาที่ต้องระบุ ตัวอย่างแต่งเพื่อฝึก ไม่ใช่ผลสำรวจจริง

ขั้นตอนนำไปใช้และตรวจงาน

  1. อ่านแล้วปิดต้นฉบับชั่วคราว เขียนประเด็นที่จำเป็น
  2. เทียบร่างกับต้นฉบับเพื่อตรวจตัวเลข เงื่อนไข และขอบเขต
  3. ตัดข้อความที่เป็นข้อสรุปใหม่ของตนออกหรือระบุว่าเป็นข้อเสนอ
  4. เมื่อนำแหล่งจริงมาใช้ บันทึกที่มาและตรวจข้อกำหนดการอ้างอิง

จุดที่ต้องระวัง

คำว่าส่วนใหญ่ในกลุ่มตัวอย่างไม่ได้แปลว่าทุกคน และการเปลี่ยนคำไม่ทำให้ข้อมูลนั้นกลายเป็นข้อมูลที่เราเก็บเอง

ลองใช้กับงานของตนเอง

ข้อความฝึก: ห้องทดลองเปิด 4 วันต่อสัปดาห์ มีผู้ใช้เพิ่มจาก 10 เป็น 16 คนหลังเพิ่มรอบเช้า เขียนสรุปหนึ่งประโยคที่ไม่อ้างว่ารอบเช้าเป็นสาเหตุแน่นอน แนวคำตอบ: หลังเพิ่มรอบเช้า จำนวนผู้ใช้ที่บันทึกเพิ่ม 6 คน แต่ข้อมูลนี้ยังไม่แยกสาเหตุอื่น

ที่มาและขอบเขต

การศึกษาไทยจัดทำต้นฉบับและตรวจคำอธิบายเมื่อ 5 ตุลาคม 2569 ตัวอย่างบุคคล เหตุการณ์ และตัวเลขเพื่อฝึกเป็นข้อมูลสมมติ เว้นแต่ระบุหลักการอ้างอิงไว้โดยเฉพาะ

บทความที่ใช้ประกอบกัน

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *

Back to top button